DOC geschiedenis

In najaar (okt?) 1974 (of 75?) is op initiatief van 2 Noordwijkse politieagenten, Nico Langeveld en Paul Hellendoorn de basis gelegd voor Dierenopvangcentrum Noordwijk.

Zij vonden dat er een goede opvang moest komen voor zwerfhonden en stelden samen met adj. Joop Huibers een rapport op en boden dat aan aan de gemeenteraad.

De gemeenteraad, o.l.v. burg. Bonnike, ging akkoord met de oprichting van DOC Noordwijk.

Aan de Gooweg, op grondgebied van Baronesse Mevr. van Hekeren, had houthandel gebr. Dekker een loods gebouwd waar zij hun bedrijf uitoefenden. Zij gingen verhuizen naar de Pickestraat, dus de loods kwam vrij.

Gebr. Dekker stelden de loods gratis ter beschikking aan de DB om daarin de zwerfdieren op te vangen (oppervlakte ± 6 x 10 meter).

DB beheerde het asiel. Toenmalig bestuur waren: voorz. Nico Langeveld, leden o.a. Paul Hellendoorn, Martine van Leeuwen, Meindert van Dijk (zat bij de rijkspolitie in N’hout), Mevr. v.d. Luyt.

Er werden vrijwilligers gevonden die de dierenzorg op zich namen, de gemeente betaalde voor de opvang, het asiel werd feestelijk geopend door burg. Bonnike en zangeres Connie Vink.

Het asiel had 5-6 hondenhokken en een aantal kattenhokken. Er was een klein keukentje met water en elektra. Ook stond er een vriezer (voor de pens die Nico Langeveld voor inkoopsprijs kon kopen).

Ook was er een hondenren. Er werd ook af en toe een hond in pension genomen.

Er werkten geen betaalde of gediplomeerde medewerkers.

Het eerste asielhondje was een kruising, zwart (dus Blackie).

Blackie ging vanuit het asiel naar Mevr. Dekker en is erg oud geworden!

Begin jaren 80 verkocht de barones de grond, en moest het asiel daar weg en werd de loods gesloopt.

Men kreeg toen van de gemeente de toewijzing om naast het SJC terrein, op het parkeerterrein aan de Lage weg, het asiel voort te zetten in een kleedkamer van korfbalvereniging Fluks.

Dat was een noodvoorziening, veel te klein en het voldeed in geen enkel opzicht aan de eisen die men stelde aan een dierenasiel.

Doordat in 1982 een nieuwe wet van kracht werd, het zgn. honden en kattenbesluit, werd men verplicht een nieuw opvangcentrum te bouwen op dezelfde locatie.

In 1986 is dat gebouw in gebruik genomen.

Dat asiel is in tot stand gekomen door financiële samenwerking van de gemeenten Noordwijk en Noordwijkerhout, de plaatselijke afdeling van de Dierenbescherming en door giften en donaties.

Het gebouw is in 1984 gratis ontworpen door de heer T. van Duin.

In 1985 is de firma N. van Duin en Zn. gestart met de bouw, die in totaal ruim ƒ 190.000 heeft gekost.

Op vrijdag 7 februari 1986 is het dierenopvangcentrum feestelijk geopend door burgemeester Bonnike (van Noordwijk) en burgemeester Winkel (van Noordwijkerhout).

Het dierenopvangcentrum werd geëxploiteerd door de plaatselijke afdeling van de Dierenbescherming (tot 1 januari 2006).

Mevrouw Sjanie Crama was gedurende 25 jaar de beheerster van het opvangcentrum (tot 2002).

Sinds 1 januari 2006 exploiteert de Stichting Dierenopvangcentrum Noordwijk het asiel.

In het najaar 2006 is het gebouw ingrijpend gerenoveerd.

Dit is vooral te danken geweest aan de inzet van de vrijwilligers. Zij hebben heel veel werk verricht.

Het dierenasiel heeft met de nieuwe start een nieuwe naam gekregen.

Het heet nu “dierenopvangcentrum Offem”.

Waar komen de inkomsten vandaan

 Vaste inkomstenbronnen zijn:

* Diverse gemeente in de bollenstreek kopen hun wettelijke zorgplicht bij het dierenasiel in. Zij betalen een vast bedrag per inwoner per jaar of hebben een betaalplicht per dier.

* Inkomsten uit afstands- en

plaatsinggelden

* Pension- en opvanggelden

Variabele inkomstenbronnen zijn:

* De jaarlijkse collecte(s)

* Dieren Adoptie Plan

* Donaties

* De voerakties

* Akties, zoals Zomer- en Tuin- en

rommelmarkten

Dieren kunnen op verschillende manieren bij het opvangcentrum terecht komen:

Als zwerf- of afstandsdier en als pensiongast.

Hoe gaat de opname van een zwerfdier in z’n werk?

Een zwerfdier wordt gevonden en door de vind(st)er, dierenambulance of politie naar het asiel gebracht. Bij binnenkomst wordt het vindersformulier ingevuld en vervolgens wordt het dier nagekeken op vlooien, oormijt en teken . Dan wordt het dier in de quarantaineruimte geplaatst, waar het vervolgens tenminste 14 dagen zal blijven, tenzij de eigenaar binnen die tijd het dier ophaalt (zie het wetsartikel). Tijdens de quarantaineperiode krijgt het dier een ontwormings- en anti-vlooienmiddel toegediend en (zonodig) medische verzorging.

Het personeel en vrijwilligers zullen het dier nauwkeurig volgen en hun bevindingen in het logboek noteren, zodat er bekendheid ontstaat over het karakter en eventuele ziektebeelden.

Na veertien dagen quarantaine verhuist het dier naar het verblijf. Maar …… is de kater nog kater en de poes nog poes, dan zal deze eerst nog gecastreerd/gesteriliseerd worden. Ook krijgen de dieren nog hun entingen en worden gechipt.

Dan is zij/hij is klaar voor adoptie.

Zwerfdierenopvang is wettelijke verplichting van gemeenten

Burgerlijk Wetboek 5, Titel 2: Eigendom van roerende zaken

Artikel 8 Lid 3

“Indien de gevonden zaak een dier is, is de burgemeester na verloop van twee weken, nadat het dier door de gemeente in bewaring is genomen, bevoegd het zo mogelijk tegen betaling van een koopprijs, en anders om niet, aan een derde in eigendom over te dragen.”

Meestal hebben gemeenten deze taak overgedragen aan het plaatselijke of regionale dierenasiel. De kosten van de opvang gedurende de wettelijke termijn van twee weken worden dan vergoed door de gemeente.

Als het dier een eigenaar heeft, kan deze in die periode zijn eigendom terug vinden in het asiel.

Na deNa de wettelijke bewaarplicht van twee weken dragen de gemeenten het dier om niet over aan het asiel, dat dan mag proberen het zwerfdier onder te brengen bij een nieuwe baas.